Burnout
Specifieke symptomen zijn: -niet meer met plezier naar je werk gaan (als gevolg van vermoeidheid) -slaapstoornissen -te lang en teveel over het werk piekeren -niet meer kunnen genieten van dingen -geen zin meer in seks. -chaotisch denken en handelen (niet meer kunnen organiseren). -hoofd- en nekpijn -verlies van eetlust.
Neurotische klachten als schuldgevoelens, angsten, depressies of obsessies manifesteren zich meestal in een latere fase.
De risicofactoren voor burnout zijn: hoge werkdruk, slechte werksfeer, beperkte controlemogelijkheden (zoals beslissen over vrije dagen en pauzes) en lage beloning.
Één op de tien Nederlanders voelt zich opgebrand, zo blijkt uit een onderzoek van het CBS uit 1997. Met name werknemers in het onderwijs en de horeca zijn vaak opgebrand. Daarnaast komt werkstress in het bijzonder mensen tussen de 35 en 55 jaar. Er is ook een verband tussen opleiding en werkdruk. Hoe hoger opgeleid, hoe groter de kans op werkstress. Als je verdergaande klachten hebt dan vermoeidheid kan biochemisch ingrijpen nuttig zijn. Serotonine heropname remmers (antidepressiva) zorgen ervoor dar de hormonale regeling in orde komt. Psychotherapie is nodig om de spanningen die je voelt onder ogen te krijgen. Zoveel mogelijk energievreters moeten worden weggenomen, zodat je ruimte krijgt om te herstellen.
Een burnout houdt zichzelf in stand. Thuis gaan zitten en alleen maar leuke dingen doen heeft bijvoorbeeld geen zin. De behandeling hangt af van de fase waarin je terecht bent gekomen.
